در این مطلب قصد معرفی کتاب نگاهی به عکس ها اثر جان سارکوفسکی و ترجمه استاد فرشید آذرنگ از انتشارات سمت را داریم . این کتاب در حقیقت یک کتاب تصویری است و مولف سعی داشته تا با بررسی 100 عکس برتر تاریخ عکاسی و نگاهی اجمالی به آنها از راویه دیگری آنها را بررسی نماید .
شما در حقیقت این کتاب را با تصاویر میخوانید و خواندن مطالبی که سارکوفسکی برای هر عکس بیان نموده است زاویه نگاه شما را در نقد عکس و خوانش عکس و حتی عکاسی بازتر میکند .

در زیر برای آشنایی هر چه بیشتر شما با کتاب مقدمه مولف قرار داده شده تا شاید ترغیبی باشد برای خریداری این کتاب ارزشمند و یا تهیه آن از کتابخانه ها و خوانش آن .

مقدمه جان سارکوفسکی بر کتاب نگاهی به عکس ها :

این یک کتاب تصویری است، و نخستین هدفش آن است که دستمایه ای فراهم آورد تا ما را به یک سرخوشی ساده هدایت کند. از سوی دیگر این کتاب قصد دارد تا اندازهای خصیصه و هدف مجموعه های عکاسی موزه هنر مدرن نیویورک را نشان دهد و طرقی ارائه کند که به واسطه آنها، مطالعه عکاسی با موضوعات گسترده تر هنر مدرن و حساسیت مدرن ارتباط می یابد.
گرچه این کتاب، به دلمشغولیهای تاریخی می پردازد اما کتابی تاریخی نیست، نیز قصد ندارد که به چشم اندازی انتقادی و نظام مند برسد. با فروتنی باید گفت که این
کتاب، نوعی گزارش تصویری و مقدماتی است که به نتایج بالغ بر چهل سال جمع آوری عکس در موزهٔ هنر مدرن می پردازد – گواینکه گزارشی است بسیار کوتاه و موجز
اولین و بارزترین وظیفه یک موزه هنری، جمع آوری و حفظ آثاری است که به تشخیص موزه، بسیار زیبایند یا با توجه به تحول هنر فوق العاده آموزنده اند. چنانچه این
آثار حفظ شود، می توانند به نمایش درآیند، چاپ شوند، مطالعه شوند، تفسیر شوند، مجدداً ارزیابی شوند، لذت ببخشند و ـ شاید مهمتر از همه هنرمندان جوانتر از آنها
وام بگیرند.
آثاری که ارزش جمع آوری دارند، اغلب با اتفاق نظری گسترده و ریشه دار شناسایی می شوند. برای مثال مدتها پیش دانستند که حکاکیها اشیائی هنری اند و می توان
آنها را جمع آوری کرد؛ از این رو پیکاسوی چاپگر هم از لحاظ هنری و هم از لحاظ مالی و تجاری وارث رامبرانت است و از او نفع می برد. از سوی دیگر اگرچه عکسها غالباً مورد تحسین قرار گرفته اند، اما بندرت به طور جدی جمع آوری شده اند. در نتیجه به نسبت آثار رامبرانت، که سه قرن پیش تر به انجام رسیده اند، می توان گفت تعداد کمی از آثار آلفرد استیگلتس حفظ شده اند و کمتر مشهورند.
عکاسی از همان زمان اختراعش، نوعی نظام تصویرسازی بوده که در همه جای جهان حضور داشته است. عکاسی در این جریان دگرگونی عمیقی را در عقاید و شناخت ما از  پیرامون ساختار و معنای تجربه بصری به وجود آورده است. با این حال این رسانه کمتر به طور جدی مورد مطالعه قرار گرفته است. پیش پا افتادگی عکاسی و تفاوتهای بنیادینش با هنرهای سنتی آن را در نظر نظریه پردازان و کسانی که با رضایت، تسلیم دستگاه عقلانی و سنتی مطالعهٔ تاریخی هنر نشده اند، به صورت معضلی سرکش درآورده است. حتی امروزه برای آنکه یک موزهٔ هنری جداً در قبال هنر عکاسی متعهد شود، به قدرت تخیل و میل و رغبت نیاز دارد تا بتواند به بعضی مخاطرات عقلانی تن در دهد.
در سال ۱۹۲۹، هنگامی که تملک یک نقاشی اثر سزان هنوز پر مخاطره به حساب می آمد، این مسأله که عکاسی سزاوار مطالعه انتقادی جدی است برای اغلب
مدیران موزه های هنری کاملاً غیر قابل فهم بود.
الفرد اچ. بار پسر که در همان سال، اولین مدیر موزه هنر مدرن شد، اعتقاد داشت هنرهای تجسمی به قدری به طور درونی به هم وابسته اند که یک رسانه را  نمی توان کاملاً به صورت مجزا مورد مطالعه و بررسی قرار داد. منظور وی این بود که یک موزهٔ حقیقتاً مدرن، همانطور که به نقاشی، مجسمه سازی، طراحی و چاپهای سنتی
توجه جدی نشان می دهد، باید به معماری، سینما، طراحی صنعتی و عکاسی نیز جدا توجه کند. نقل می شود که دلبستگی اصلی وی به اشیاء معاصر بود آن هم پیش از آنکه اعتبار کسب کنند. به عنوان نمونه، یکی از ۲۳ اثری که در آوریل ۱۹۳۰ وارد کلکسیون این موزه شد، یک عکس بود، لمبروک  : سر یک مرد ، اثر واکر اونز .
در سال ۱۹۴۷ موزه نمایشگاهی را به سرپرستی بومون نیوهال بر پا کرد  که  به ارزیابی و بررسی تاریخی عکاسی در بین سالهای ۱۸۳۹ تا ۱۹۲۱ می پرداخت این
نمایشگاه در واقع همان شالوده کتاب تأثيرگذار تاریخ عکاسی نیوهال شد .
از طرفی برپایی این نمایشگاه از طرف این موزه گام اولیه موثر و چشمگیری  بود در جهت ایجاد  تعهدی  منسجم و نظام مند در قبال عکاسی، بخش عکاسی موزه  از سال 1940 به طور  رسمی عهده دار  مسئولیتی مستقل شد .
صد عکسی که در این کتاب به چاپ رسیده اند  . کمتر از یک درصد  ، مایملک عکاسی موزه را نشان میدهند  با این ترتیب این گزیده  نمونه  کوچکی از دستاوردهای عکاسی است . . .

امید است تا با خواندن قسمتی از مقدمه مولف توانسته باشید متوجه ارزش بالای این کتاب شده و آن را در برنامه مطالعه خود جای دهید ، بسیاری بر این تصور هستند که شاید این کتاب مناسب علاقمندان و یا دانشجویان عکاسی است ولی میتوان گفت نوع نگاه سارکوفسکی در بررسی عکسها به گونه ای است که در دایره اول میتواند مناسب تمامی متخصصان هنر و در دایره دوم مناسب همه افراد باشد .